Драга моја Ангела,  Во последнава недела многу мислам на она за што ти пишуваше во последното писмо, многу мислам на локумот , на нашите конкурси, на фондовите од ЕУ и САД, на разочарувачките резултати, на она што сме го изгубиле, на она што ни го одземаат, на нашето оддалечување, на разделбите и на заминувањето. Но, знаеш што? Истовремено мислам и на тоа како веќе немам ништо ново да додадам на тие теми. Сега ќе ти раскажам зошто и како.  Бев дојдена во Скопје на две недели,

Неделен културен информатор „Што има низ град?“ (16.2.2026 – 22.2.2026)

Годинава независниот театар „Златен Елец“ прославува шест години од своето постоење. Во овие години работа, театарот оствари неколку значајни претстави кои играа на повеќе домашни и меѓународни фестивали, а се здобија и со неколку значајни награди. Моментално тимот на „Златен Елец“ работи на нови проекти, а годинава се избрани да ја напишат македонската порака по повод Светскиот ден на театарот. За сѐ ова зборувам со Бобан Алексоски актер и извршен продуцент во театарот „Злат

Драга моја Калина,   Речиси да не можев да ја извадам од глава песната „Кутија“ од Страјк додека го читав твоето писмо, и еве пак ја слушам додека ти го пишувам ова. Токму поради твојата зграда во Сараево на Сутјеска која не можам да ја замислам поинаку од она што Страјк го рецитира во песната од истоимениот, и воедно неговиот прв студиски, соло-албум објавен во 2011 година. Во песната лирскиот субјект пее за зградата, „Кутијата на Пандора“, чии станови ги населуваат луѓе од

ТРЕТ РАСКРШЕН СОНЕТ Тропа-ме т-рај-но тро памет-ни тро-мав(н)и глу-ви пос-ти. Сѐ-тики се-т-не по(т/д-о)с(в)е(с)тивме ум-ен раат. Не-к(р)а(ј) ти тек не си-гурно гор-е гор-иш! За-пом(н)и-сла_ст_раст кон-(в)ечно болен плод(т) г(-л)аден со ст(р)ав-а танка. Ко в чекрек за-главен грубо чек-аш с(т)ега. П-ега ко_ја(з) чеш(м)а-ш: со жив о(с)тров јавен ко-жа(р)та ти_скри(ј) га-танка. Со ние-т да те_пам(тиме) в долен кат_ник ти(л) скрш(на)и про-должи(ш) да дробиш твор-би(сери) смрд(т)ли

Неделен културен информатор „Што има низ град?“ (9.2.2026 – 15.2.2026)

2025 година за издавачка куќа „Или-или“ ми се чини дека беше доста успешна. Со објавени 27 книги – дел изданија, а дел реизданија на постари наслови. Меѓу нив како најзначајни се вброија книгата со собраната поезија од Игор Исаковски, новиот роман на Георги Господинов, како и неговата стихозбирка, книгите од Дарко Цвијетиќ, како и неколку наслови од домашните автори. Во текот на 2025 година реализираа и неколку промоции, а годинава ја започнуваат со реобјава на книгата на Иго

Драга моја Ангела, Првото писмо го завршуваш со „Поздрави ми го Сараево“. И, еве, го поздравив во саботата сабајле. Со оглед на тоа што сум едвај во состојба да размислувам на што било друго деновиве, однапред ти се извинувам што голем дел од писмово ќе биде токму за Сараево.  Не сум сигурна од каде да почнам да ја раскажувам мојата сараевска приказна, зашто таа е премногу долга, но и премногу интимна за да остане само на писмо, па ќе си зборуваме кога ќе се видиме. Но, ќе ти