Драга моја Калина, Како што помина Илинден, традиционално ‘најжешкиот’ период од сезоната во Охрид, по социјалните мрежи се изначитавме коментари за тоа колку е „младината залутана по српскиот турбофолк“ и дека поради тоа државата не ни чини. Зашто, нели, како тоа за време на големиот македонски празник се пеат српски песни и на тој начин се култивираат граѓаните. Излишни кудења по социјалните мрежи на кои исто толку отрпнуваме, што најчесто само ги одминуваме со скрол. Но,

Драга моја Ангела, Убаво ми беше со твоето последно писмо, малку да пропатувам до Италија, па затоа дозволи ми сега да одиме малку поблиску, до Охрид. Само што се вратив во Скопје по неколку дена поминати покрај Охридското Езеро и, како и секогаш кога се враќам оттаму, во себе носам некој мир, но и некоја меланхолија, некоја носталгија. Токму носталгијата ми е појдовна точка за она што сакам да ти го кажам. Во Охрид бев во истите денови кога УНЕСКО одлучи да даде нова шанса

И после сѐ, што со културното наследство, историјата на уметноста и археологијата? Во изминатиов период на платформата Умно, беа објавени неколку интервјуа со историчари на уметност и археолози, некои од нив се мои професори, некои од нив надежно ЌЕ БИДАТ мои професори. Уште од пред три години кога почнав да студирам на Институтот за историја на уметност и археологија, навикната сум да слушам секакви обесхрабрувачки новости за нашите струки. Разговори за тоа како нашите профе

*Интервјуто е првично објавено во вториот број на списанието за општа култура „Тригер“ Како и во сите уметности, така и музиката има мноштво различни квир аспекти. Во овој број на „Тригер“ подготвивме разговор со еден навистина интересен музичар за неговата доста уникатна и необична форма на музика. Разговарав со Тритон Крисантемо, кој се занимава со создавање музика од растенија, токму овој начин на создавање музика го гледаме како различен од стандардното музицирање бидејќи

Овој месец, поетската рубрика на платформите на „Култура Бета“ ја посветуваме на новата генерација словенечки поети и поетеси чии песни се поместени во антологијата со песни за војна „Крвав шах“. Во текот на целиот месец јули објавуваме неколкумина од застапените автори и авторки, а препевот од словенечки на македонски јазик го направи Стефан Спасовски. „Крвав шах: песни за војна од новата генерација словенечки поет(ес)и“ (2026) е антологија во која се застапени словенечки по

Драга моја Калина, Кога ми стигна твоето писмо за политичка и фудбалска некоректност??!!; ја препрочитував „Сопствена соба“ од Вирџинија Вулф. Фудбалот и Вулф звучат доволно ексенцтрично во една реченица, па можеш да замислиш во колку насоки ми пулсираа мозочните виуги во моментот. Но, овие два поими всушност не се неспоиви, туку испреплетени. И јас не гледам фудбал – некои би рекле типична реченица кажана од жена/девојка, уметник, музичар…но, полека, да не навлегуваме во с