Неделен културен информатор „Што има низ град?“ (9.3.2026 – 15.3.2026)

Ова неделно интервју разговараме со македонскиот писател Иван Шопов, автор на збирката раскази „Зентрифуга“, номинирана за Европската награда за литература што ја доделува Европската унија. Жири комисијата истакнува дека расказите на Шопов се кратки, прецизни, точни, а истовремено раскошни. Тие се мајсторско практикување на едноставната филозофија на минијатурата – со малку да се каже многу, да се долови сѐ, а тоа секако го може само искусен и зрел автор, љубопитен набљудувач

Се навраќам на моето последно писмо во кое ти реков дека веќе не можам да се жалам, дека ќе ти раскажувам убави приказни. Навистина мислев дека тоа ќе ми биде тактика во овие писма, дека и покрај овој хаос околу нас ќе успеам да најдам убави приказни за раскажување. Но, како после она што се случуваше последнава недела да ти раскажам нешто убаво? 

„Како кентаурите носат панталони“ од Ненад Костиќ главно се занимава со прашањето на младешкиот идентитет, машкоста и каква таа може и (не) треба да биде, темите на различноста и, повторно како и во претходните две книги, во фокус доаѓа настраноста. Уште со прашањето во насловот и изборот на кентаурот се инсистира различноста, а преку носењето на панталоните се додава иронија и комичност, кои во песните се појавуваат токму при проблематизирање на конвенционалната и општествен

Неделен културен информатор „Што има низ град?“ (2.3.2026 – 8.3.2026)

Крајот на минатата година, издавачката куќа „Илика“ ја збогати својата едиција на современа проза со романот „Дух во грлото“ од ирската писателка и поетеса Дорин Ни Грофа. Преводот на романот го направи македонската поетеса и преведувачка Александра Спасеска со којашто разговараме за ова нејзино преведувачко првенче, за процесот на преведување, преведувачките предизвици, работата како преведувач, но и за нејзината авторска работа како поетеса.

Пишува: Ивана Јовановска Добрата книжевност само нѐ потсетува дека не можеме да избегаме од товарот на нашата човечност, што произлегува од соочувањето со најстрашните болки и она што полека исчезнува пред нас. Верувам дека добрата книжевност нѐ соочува со нашата смртност, како и со многу други перенијални теми со кои се соочуваме како луѓе. Ни ја покажува неудобноста на светот и нашето место околу неа.

Драга моја Калина,   Со почетокот на новиов семестар и поради твоето скорешно (но сигурно не и последно) одење од Балканот, периодов често мислам на заминувањето и на последиците од секое заминување. Колку повеќе мислам, толку појасно гледам како сите чекаат да заминат (од) некаде: на одмор, на викенд, на летна работа, назад во Германија, на работа во Шведска, во новиот дом некаде во Европа, во Америка, на Work & Travel, на постдипломски студии. Наскоро и јас ќе (треба да) за