Пишуваат: Марија Велинова и Андреј Медиќ Лазаревски На 17. декември, во кафе-книжарницата „Буква“ со Култура одржавме  Q-фоурм на тема „Колку е квир современата македонска книжевност“. По скоро еден час посочување карактеристики, разгледување на историскиот тек на квир книжевноста, издвојување и посочување на одредени книги од македонската книжевност, зборување за преводот и за издаваштвото, дискусијата заврши со прашањето: Според што се определуваат книгите како квир?  Секак

На мојот јазик, зборот „смрт“ нема множина. Како што треба да биде. Твојата смрт ќе се случи само еднаш, твојата смрт ќе ти долета само тебе. На мојот јазик, зборот „смрт“ има само еднина. Како што треба да биде. Не можеш да ја умножиш, ниту да ја поделиш како лебот, како љубовта, како стихот. На мојот јазик, зборот „смрт“ нема самогласки. Како што треба да биде. Никој не ја довикува со полни гради, со отворени и кружни бранувања на усните. На мојот јазик, зборот „смрт“ има ч

Што има низ град? Сите културни активности низ град (низ Скопје и низ Македонија) на едно место! Кликни на насловот на настанот за повеќе информации! Понеделник (19.1.2026) Музика: Самостоен концерт на Корка  | Котур | 21:00 Вторник (20.1.2026) Филм: Сите го викаат Реџо  | Кинотека | 18:00 Бугонија  | Кинотека | 20:00 Театар: Кокошка | Театар Комедија | 20:00 Народен пратеник  | Македонски народен театар | 20:00 Error 404 со Жарко Јовановиќ | Public Room | 20:30 Среда

Минатиот месец, во Младинскиот културен центар, беше промовирана новата книга на хрватската писателка и поетеса Моника Херцег, „Времето пред јазикот“ во препев на македонски јазик од Јулијана Величковска, а во издание на издавачката куќа „ПНВ Публикации“. Покрај промоцијата, Херцег одржа и поетска работилница за средношколци и студенти во кафе-книжарницата „Буква“. По тој повод разговаравме со неа! Андреј Медиќ Лазаревски: „Времето пред јазикот“ е твојата нова книга која изле

Втората книжевна тројка којашто ја исчитав во новава година се тројца млади поети од регионот. Станува збор за книгите: „Džimi, do you love me?“ од Крсто Гиљен (2025, Lom), „Dečaci istočnog bloka“ од Алекса Крстиќ (2023, PPM Enklava) и „Кako kentauri nose pantalone“ од Ненад Костиќ (2025, Niški kulturni centar). Станува збор за тројца одлични автори од новата книжевна генерација во регионот чија поезија се карактеризира со голема урбаност, слобода, директност, квир-елементи,

„На Балкан, сам“ е редок и универзален албум. Тој е интимно и лирско себеанализирање, но и генерациско рефлектирање на многу аспекти. Тој е целосно локално посветен, а истовремено и глобално освестен. „На Балкан, сам“ е и осаменички и колективен повик, тој е и смирување и бунтување.

После долга пауза, Борис и Хана се вратија во музичкиот свет за малку да ви позборуваат за 10 албуми што ја одбележаа нивната 2025. Се надеваме ќе ви се допадне нашиот вкус во домашна музика.  Хана:   „На Балкан, сам“ од „Животни“ . Листава, реално, немаше да ја бива без овој албум. Несомнено најдоброто нешто што излезе минатава година. За овој албум можам да кажам дека е еден вид на пресврт во творештвото на Мартин Џорлев. Од политички ангажиран уметник којшто пред не толку

*** уморот и во сонот те стигнал во ниедна доба ти тежи на капаците, очите суви и неми ти натежнале, не можам да се огледам во нив а не можеш ни ти, не можеш ни со двете очи ни со срце да ме погледнеш а еве сум- стојам пред тебе не ме гледаш, не ја сеќаваш отсутноста на моето присуство - не се сеќаваш не ме сеќаваш, ни кога со образ стојам-пред тебе, рамо до рамо-со тебе срце на срце-под тебе гради над колкови-врз тебе и пак, не ме гледаш дал видот си поигрува со тебе, дал ум